Door: Ewout.

Afgelopen zaterdag werd voor het 5e maal de Survivalstrijd georganiseerd door Slopend Delf. Bart en ik (Ewout) zijn beide nog vers in de survivalrunsport en lid bij RUIG vanaf begin dit jaar. Maar met optimisme en fiks fantastisme hadden wij ons ingeschreven voor de 9 kilometer run. Niet alleen 9 kilometer maar ook nog eens 45 hindernissen stonden ons te wachten.

We hadden dan ook niet de verwachting dat we deze 45 hindernissen ongeschonden door zouden komen. De korte touwtjes blijven nog een uitdaging tijdens de trainingen en de combi’s werden gevreesd.

We vertrokken vol goede moed richting Delft en kwamen terecht in een andere setting als de runs die we hiervoor hebben gelopen. Hier geen pittoreske dorpskern en oost Nederlandse tongval bij het woord “colaaa”.

Nee; te midden van de campus van de Technische Universiteit ging de strijd beginnen. Lopen tussen Universiteitsgebouwen en zelfs een reactor koepel.

De race begon rustig, banden swingover en kruipnetje….Maar al vrij snel het eerste water. Wat fantastisch voelde; verkoeling. Daarna begon de strijd pas echt! Staplussen, lianen en een apenhang waar in het midden een ton was opgehangen. In survivalrun stijl; alles boven water.

Bart en ik genoten met volle teugen. Het is een heel erg leuke omgeving om eens een run te lopen. Maar wat me ook erg opviel, Jochem had het al gezegd (en die heeft ervoor geleerd), deze run is mooi gebalanceerd. Ik moet Slopend echt een compliment maken. Er lijkt heel bewust nagedacht over de opbouw van de race, maar ook welke spiergroepen wanneer aan te pakken.

Mooi voorbeeld is dat na de lianen/apenhang met ton de armen leeg zijn. Dan een loop stuk, voor het herstel van de spieren. Dan gooien ze heel slim een net op de grond (haalt je uit je loop ritme) en direct erna een sprint over pallets om het hartritme wat omhoog te halen. Leuk de uitdaging blijft daardoor erin. Je kunt als parcoursbouwer natuurlijk iedereen kapot krijgen, dat is niet moeilijk. Maar een parcours bouwen waarbij je stuk gaat, maar net niet genoeg om moedeloos te worden is een kunst. Chapeau.

Helaas waren de pallets mij niet te vriend en ging ik onderuit op de natte pallets. En kreeg ik mijn hand tussen 2 pallets. #blauwe hand #blauwe vinger.

Eigenlijk ging de rest van de run erg goed. Leuke hindernis was ook de losse lianen. Lianen die je zelf op moet ophangen. Heel leuke hindernis maar helaas wel heel, HEUUULLL lang wachten. Denk dat we er wel ruim 10 minuten hebben gestaan. Gelukkig was het lekker weer.

Korte touw swingover lukte! Korte touwtjes lukte ook. We begonnen daadwerkelijk te denken dat we het misschien wel gingen redden…….Tot…..Tot de verschrikkelijke bos combi.

  • Apenhang
  • schipperslag onder bord door
  • Apenhang, over de balk in het net.
  • Vanuit het net een swingover.
  • Dan apenhang, balk over.
  • Schuine touw, onder balk door, schuin touw omhoog balk over
  • Losse lus en balk over

Een leuke maar pittige combi, ik heb de combi 4 keer geprobeerd….. maar de allerlaatste balk…. Ik kwam er niet overheen. De bezemlopers waren geduldig op mijn gespartel aan het wachten. Super leuke mannen…. Maar het mocht niet baten. De armen waren vol met zuur en ze werden niet snel genoeg weer armen waar ik iets mee kon. Met een knak van mijn ego heb ik aan de dame bij de hindernis mijn bandje afgestaan. Nog slechts 5 hindernissen van verwijderd van de finish sneuvelde ik. Maar ach… wat een mooie run. Ging al vele malen beter dan alle voorgaande. Dus ik heb genoten.

Volgend jaar kop ik m in! Ewout.